Op 16 april 1944 werden van hier 486 jongemannen door de bezetter weggevoerd van wie velen nooit zijn teruggekeerd.

Vorige persoon (W. Raap) | Terug naar de lijst | Volgende persoon (A.C. Remkes)

Naam: Piet Rem
Voornaam:Pieter
Geboren:Dinsdag 16 December 1919 te Velsen
Adres:Schoonoordstraat 41
Woonplaats:Velsen-Noord
 
Anmeldung Lippendorf 48
 
Opgepakt bij de Razzia in Beverwijk en Velsen van 16 april 1944 in de Schoonoordstraat 41, Velsen-Noord.
 
Op zondag 16 april 1944 rond 13:00 per trein afgevoerd naar het PDA in Amersfoort
 
In het PDA werden alle persoonsgegevens genoteerd waaronder het beroep van de gevangene.
Beroep:Verkaufer
Gevangenenr:860
 
Tussen 16 april 1944 en 11 augustus 1944 werden ongeveer 160 gegijzelden vrijgelaten
Piet Rem is NIET vrijgelaten
 
Op 7 juli 1944 's-morgens om 02:30 uur werden de gevangenen afgemarcheerd naar het station in Amersfoort om per trein naar Duitsland vervoerd te worden.
 
Kampen in duitsland:
Plaats, kamp: Schkopau, GemeinschaftsLager
Plaats, kamp: Lippendorf, De Kippe
Plaats, kamp: Peres, Alpenrose
 
Werkplekken in duitsland:
Plaats, plek: Böhlen / Lippendorf, BRABAG en de A.S.W.
 
Piet Rem is teruggekeerd: Mei 1945
 
Overleden: Zaterdag 5 November 2011 te Grootebroek
Begraven: Vrijdag 11 November 2011 te Driehuis Westerveld, crematie
 
Persoonlijk verhaal:
 

Piet speelde in het 1e team van voetbalvereniging Kinheim.

Op 16 april 1944 liep Piet met een koffer. Hij zou samen met Velsen-Noorder kapper Ab Morcus met de trein naar Brabant gaan vanaf Halte Hoogovens. Ab kwam hem tegemoet en waarschuwde hem voor de Razzia. Piet zag een Duitse soldaat aankomen. Hij liep snel de Ladderbeekstraat in maar de Duitse soldaat riep direct “Sta of ik schiet”. Piet mocht nog even naar zijn vrouw in de Schoonoordstraat om wat ondergoed, zeep een handdoek en brood mee te nemen. De soldaat zei tegen z’n vrouw “Mit einer Stunde ist er wieder Da”. Hij werd afgevoerd naar Bioscoop de Pont.

 

Op de Kippe zat Piet in Commando nr. 5 met 15 personen uit Beverwijk, Groningen en de Merwede gijzelaars. Uit Beverwijk kwamen: Jaap Duijve, Simon en Joop Rumping en Hans Lubbers.

Op 29 juli 1944 was Piet de oorzaak van het afgaan van het geweer waardoor de kogel in de voet van Ted Duin terechtkwam.

Ieder dag om 04:00 uur in de ochtend werden ze gewekt. Piet en nog een paar gingen zich wassen. Om 05:00 uur appel en daarna lopend onder bewaking van een schildwacht naar de A.S.W. Van 06:00 uur tot 18:00 uur moest er gewerkt worden. Na 18:00 lopend terug. Als ze door het dorp Lippendorf kwamen moesten ze “zingen. Deden ze dat niet dan liet de bewaking hen een extra rondje lopen. De kinderen in het dorp was verteld dat de gevangenen Duitse soldaten vermoord hadden. Ze werden door de kinderen uitgejouwd en met stenen bekogeld. Rond 19:30 was het weer apel. Hierna kregen ze eten uit de centrale keuken. Er kwam een wagen met twee dames op de kippe die uit een grote pan hun gamel vulde. Als je een sigaretje neerlegde kon je nog een schep “krijgen”.

Toen hij als laborant werkte op de A.S.W., hij moest de vochtigheidsgraag van de Bruinkoolbriketten bepalen. Werkte hij in de 3-ploegen dienst 06-14 14-10 en 10-06.

Als de fabrieken in Böhlen, de BRABAG en de A.S.W. gebombardeerd werden ging Piet vaak kijken als hij in Peres was. Op een keer stond hij in de deur van de barak toen hij een hard klap achter zich hoorde. Er bleek een blindganger door het dak gevlogen te zijn. Even later zag hij dat er ook een blindganger dwars door zijn stretcher gegaan was. Als hij was blijven liggen was hij d’r niet meer geweest.

In Peres patrouilleerde de Volksstürm uit Böhlen. Op een avond durfde één van de Volksstürmers, een schoenhandelaar,  niet terug naar Böhlen. Piet bood aan hem naar Böhlen te brengen voor een paar schoenen. Ze zijn beide op een fiets naar Böhlen gegaan. Zonder problemen zijn ze daar aangekomen. Piet hield er een paar mooie leren schoenen aan over.

Aan het einde van de oorlog was Piet een keer in Böhlen bij het Station. Duitsers waren aan het schieten. Piet schuilde achter een muur. Net toen hij was doorgelopen in een kleine pauze werd er een bres in de muur geschoten.

Sander Opbergen en Jan Janssen op den Haar werkten op het Lager bureau van het kamp Alpenrose in Peres. Wimpie Klinkenberg had kennis gemaakt met de familie Ares in Peres.Hij is een week lang bij de familie Ares gebleven

Piet is voor de val van de muur 20 of 25 keer teruggeweest in de streek waar hij vast heeft gezeten. Door daar regelmatig naar toe te gaan kon hij met de gebeurtenissen omgaan.


Vorige persoon (W. Raap) | Terug naar de lijst | Volgende persoon (A.C. Remkes)